काल ५ मार्च २०२६ रोजी मुंबईच्या ऐतिहासिक वानखेडे स्टेडियमवर भारत आणि इंग्लंड यांच्यात झालेला २०-२० विश्वचषक उपांत्य फेरीचा सामना म्हणजे क्रिकेटच्या इतिहासातील एक सुवर्णक्षण ठरला

वानखेडेचा रणसंग्राम: भारतीय वाघांची गर्जना आणि इंग्लंडचे ‘थ्रिलर’ आव्हान

काल वानखेडेच्या मैदानाने केवळ धावांचा पाऊस पाहिला नाही, तर दोन बलाढ्य संघांमधील ‘अस्तित्वाची लढाई’ अनुभवली. ४९९ धावांचा डोंगर आणि ३४ गगनचुंबी षटकारांनी सजलेला हा सामना क्रिकेटप्रेमींच्या डोळ्यांचे पारणे फेडणारा ठरला

१. फलंदाजीचा झंझावात: भारतीय ‘सूर्योदय’ आणि सॅमसनची बॅटिंग

भारताने प्रथम फलंदाजी करताना जणू धावांचा ज्वालामुखीच पेटवला. संजू सॅमसन नावाचे वादळ काल मैदानात घोंगावत होते. त्याने अवघ्या ४२ चेंडूत ८९ धावांची जी ‘आतिषबाजी’ केली, ती पाहून इंग्रज गोलंदाज हतबल झाले होते. ७ षटकार आणि ८ चौकारांनी नटलेली त्याची खेळी म्हणजे जणू मैदानावर उमटलेले ‘विराट काव्य’ होते. इशान किशन, शिवम दुबे (४३) आणि हार्दिक पंड्या (२७) यांनी त्याला दिलेली साथ म्हणजे सोन्याहून पिवळे! भारताने उभ्या केलेल्या २५३ धावांच्या लक्ष्याने इंग्लंडच्या गोटात आधीच धडकी भरवली होती.

२. विश्लेषणात्मक दृष्टीकोन: जिथे विजयाचे समीकरण फिरले

• संजूचा ‘लाईफ’: तिसऱ्या ओव्हरमध्ये हॅरी ब्रूकने सोडलेला सॅमसनचा झेल इंग्लंडसाठी ‘महागडा’ ठरला.
• बुमराहची भेदक स्पेल: जेव्हा इंग्लंडचे बेथेल आणि जॅक्स धावांचा पाऊस पाडत होते, तेव्हा १८ व्या षटकात जसप्रीत बुमराहने फक्त ६ धावा देऊन इंग्लंडच्या विजयरथाला लगाम घातला.
• अक्षर पटेलची फिल्डिंग: सीमारेषेवर अक्षरने घेतलेले 3 अफलातून झेल हे सामन्याचे ‘टर्निंग पॉईंट’ ठरले.

३. जेकब बेथेलची झुंजार झुंज: एकाकी झुंज, पण अधुरी स्वप्ने

इंग्लंडच्या धावसंख्येचा पाठलाग करताना युवा जेकब बेथेलने १०५ धावांचे ऐतिहासिक शतक झळकावले. त्याचे ते शतक म्हणजे जणू पराभवाच्या अंधारात लखलखणारी एक ‘विद्युलता’ होती. शेवटच्या षटकापर्यंत त्याने भारतीयांच्या हृदयाचे ठोके वाढवले होते, पण शिवम दुबेच्या गोलंदाजीवर तो धावचीत झाला आणि इंग्लंडची विजयाची आशा धुळीस मिळाली.

४. शब्दांच्या फटकाऱ्यांनी सजलेला सामना

“वानखेडेच्या खेळपट्टीवर काल जणू धावांच्या गंगेचा पूर आला होता. सॅमसनच्या बॅटमधून निघणारे चेंडू म्हणजे आकाशात झेपावणारे ‘तेजोमय बाण’ वाटत होते. तर दुसरीकडे, बुमराहची गोलंदाजी म्हणजे जणू प्रतिस्पर्ध्याच्या फलंदाजीचे बुरुज ढासळवणारा ‘अजेय दुर्ग’ होती. अखेर, ७ धावांच्या निसटत्या विजयाने भारताने इंग्लंडच्या ‘अभिमानाचा किल्ला’ सर केला आणि अंतिम फेरीत धडक मारली.”

१. भारताची फलंदाजी (प्रथम फलंदाजी)

फलंदाज	बाद होण्याचे स्वरूप	धावा	चेंडू	४s	६s	स्ट्राइक रेट
संजू सॅमसन	झे. ब्रूक गो. आर्चर	८९	४२	८	७	२११.९०
शिवम दुबे	झे. सॅम करन गो. रशीद	४३	२४	३	४	१७९.१७
हार्दिक पंड्या	नाबाद	२७	१३	२	२	२०७.६९
इतर (अवांतर)	–	१२	–	–	–	–
एकूण	२० षटकांत ५ बाद	२५३

इंग्लंडची फलंदाजी (धावांचा पाठलाग)

फलंदाज	बाद होण्याचे स्वरूप	धावा	चेंडू	४s	६s	स्ट्राइक रेट
जेकब बेथेल	धावचीत (दुबे/पंड्या)	१०५	५१	९	६	२०५.८८
विल जॅक्स	झे. अक्षर गो.	५८	३२	५	४	१८१.२५
हॅरी ब्रूक	त्रि. गो. बुमराह	२२	१४	२	१	१५७.१४
इतर (अवांतर)	–	११	–	–	–	–
एकूण	२० षटकांत ८ बाद	२४६

सामन्याचे ठळक मुद्दे:

• सामनावीर (Player of the Match): संजू सॅमसन (८९ धावा).
• टर्निंग पॉईंट: १८ व्या षटकात बुमराहने दिलेले केवळ ६ धावा आणि घेतलेली १ विकेट.
• विजयाचे अंतर: भारत ७ धावांनी विजयी होऊन अंतिम फेरीत (Final) दाखल.